رویدادهای هنری ماه (فروردین ۹۷).....فتح الله کیائیها...

رویدادهای هنری ماه (فروردین ۹۷)
فتح الله کیائیها

نقاشی – گالری

اثر "بنکسی" در اعتراض به زندانی شدن هنرمند نقاش کرد (تصویر1)
چندی پیش "زهرا دوغان"، هنرمند نقاش کرد، تصویری از پرچم ترکیه را روی دیوار شهرهایی که توسط ارتش این کشور ویران شده، نقاشی کرد و محکوم به ۳۴ ماه حبس گردید. اما این پایان ماجرا نبود چرا که در آنسوی دنیا هنرمند نقاش معروف، ولی گمنام دیگری به نام "بنکسی" تصویر زهرا را در تقاطع خیابان "هیوستون" و "باوری" در نیویورک در ابعاد ۲۱ متری کشید که پشت خطوطی میله مانند ایستاده است؛ خطوطی که نه تنها شباهت به میله های زندان دارد؛ بلکه نشانی ار روز شمار رهایی را نیز به بیننده القا می کند.
در زیر این نقاشی جمله ای هم به چشم می خورد که می گوید: "زهرا را آزاد کنید!"
بنکسی که هویتش شناخته شده نیست، در نقاشیهای دیواری خود به مسایل سیاسی و اجتماعی می پردازد.

هنر و سلاح سیاسی اش علیه نابرابری و بی عدالتی (تصویر2)
یک گالری در شهر "فرانکفورت" مجموعه ای از آثار هنرمندان ۴۲ کشور جهان را به نمایش گذاشته که هر یک حاوی پیامی سیاسی است.
مردانی که پیراهنی سفید بر تن دارند، دور یک میز کنفرانس نشسته اند. سرشان روی زانوهای شان خم شده و دستان شان آویزان است. این یک تابلوی رنگ روغن از "آدلیته حسنی"، هنرمند ساکن نیویورک است. هنرمند در این تابلو که "خوابیده ها" (The Sleepers)
نام دارد، انفعال رهبران جهان را به باد انتقاد گرفته و ترسیم کرده؛ سیاستمدارانی که اهل عمل نیستند و به خواب رفته اند.
بعضی از تصاویر جالب این نمایشگاه عبارتند از: "رقصنده و افسر پلیس"، "پرچمهای بی معنی"، "لایکهای مجازی"، "کابینهای رای گیری"، "انتخابات" و "پلیس ضد شورش در مقابل آتش".

نمایش آثاری از زندانیان گوانتانامو
شش نقاشی و یک مجسمه که توسط زندانیان زندان نظامی آمریکا در خلیج گوانتانامو ساخته شده، چندی پیش در "دانشکده عدالت کیفری جان جی" در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شد.
این اولین بار نیست که مجموعه ای از آثار هنری این زندانیان به نمایش گذاشته شده است. برخی از این آثار عبارتند از: "مجسمه آزادی" از "محمد انسی"، "تایتانیک" اثر "خالد قسیم"، "کشتی شکسته" اثر "جمال آمیزیانی" و مدل چوبی یک کشتی اثر "معاذ العلوی".


سینما، تلویزیون

جشنواره کن خواهان تامین آزادی سفر جعفر پناهی شد (تصویر3)
فیلم "سه رخ"، تازه ترین ساخته جعفر پناهی، در بخش اصلی جشنوار فیلم کن با فیلم "همه می دانند" اصغر فرهادی بر سر نخل طلای مهمترین جشنواره سینمای اروپای مرکزی رقابت می کند. مسوولان جشنواره فیلم کن از جمهوری اسلامی خواسته اند به پناهی اجازه دهد در این جشنواره سینمایی شرکت کند.
سال گذشته جعفر پناهی به اتهام "اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی" به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۰ سال محرومیت از فیلمسازی، ۲۰ سال محرومیت از فیلمنامه نویسی، ۲۰ سال محرومیت از سفر به خارج از ایران و ۲۰ سال ممنوعیت از هر نوع مصاحبه با رسانه ها و مطبوعات داخلی و خارجی محکوم شد.
جشنواره فیلم کن از جمهوری اسلامی خواسته به پناهی اجازه سفر به فرانسه را دهد. "تیری فره مو"، مدیر هنری جشنواره فیلم کن، گفته است: "ما نمی خواهیم جمهوری اسلامی را تحت فشار قرار دهیم. ما دیپلمات نیستیم. مقامات فرانسوی از درخواست ما حمایت می کنند. این درخواست رسمی است."

سینمای عربستان در جشنواره امسال کن
وزیر فرهنگ عربستان سعودی اعلام کرد که این کشور برای اولین بار، به ویژه با نمایش فیلمهای برگزیده کوتاه، در هفتاد و یکمین دوره جشنواره فیلم کن شرکت خواهد کرد.
"عواد العواد"، گفت: "ما بسیار خوشحالیم زیرا با خانم "فرانسواز نیسن" (وزیر فرهنگ فرانسه) بر سر نخستین شرکت رسمی در جشنواره فیلم کن به توافق رسیدیم."
شرکت عربستان سعودی در جشنواره کن با نمایش ۹ فیلم کوتاه و برگزاری نشستهای حرفه ای، به طور عمده نمادین خواهد بود.

اعتراض ۷۰ زن مستندساز به رفتار خشونت آمیز با "دختران خیابان انقلاب" (تصویر4)
۷۰ زن مستندساز در نامه سرگشاده ای خطاب به روسای سه قوه و نمایندگان مجلس به رفتار وحشیانه ماموران انتظامی و امنیتی ایران با زنان و دختران معترض به حجاب اجباری اعتراض کردند.
آنها در نامه خود گفته اند که به اقتضای شغل خود شاهد نابسامانیها در حوزه زنان هستند و تلاش کرده اند که این مشکلات را بازتاب دهند "اما اکنون به شدت از رفتارهای خشونت آمیز اعمال شده بر زنانی که به شکلی مسالمت آمیز خواهان حجاب اختیاری و حق انتخاب پوشش هستند، خشمگین و آزرده خاطر هستیم."
آنها نوشته اند: "مجریان شما در برابر دیدگان شهروندان، دختران خیابان انقلاب را از سکوهایی که برای اعتراض مسالمت آمیزشان انتخاب کرده اند، به پایین پرت می کنند و دست و پای شان را می شکنند و حتی می شنویم در خفا و بازداشت آنان را کتک می زنند."
مستندسازان زن اینگونه رفتارهای خشونت آمیز و غیرمدنی را موجب "زیر سووال" رفتن سران سه قوه در صحنه های داخلی و بین المللی دانسته و از آنها خواسته اند تا "تاب مخالفتهای مدنی و صلح طلبانه" را داشته باشند.
مینا اکبری، پگاه آهنگرانی، شیرین برق نورد، لیلا نقدی پری و مهناز محمدی از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.

"سسمی ستریت" به دیدار کودکان جنگ زده خاورمیانه می رود (تصویر5)
در حالیکه جنگ داخلی سوریه هفتمین سال خود را طی می کند، میلیونها کودک آواره در اردوگاههای پناهجویان، دوران کودکی خود را می گذرانند. اما یک شرکت غیر انتفاعی آمریکایی که با شوی تلویزیونی عروسکی معروف آمریکایی "سسمی ستریت" همکاری می کند، می گوید عروسکهای محبوب خود را به کشورهای جنگ زده خواهد فرستاد تا کمی شادی و نشاط به دنیای این کودکان ببخشد.
"شری روزنفلد"، معاون رییس شرکت غیرانتفاعی "کارگاه سسمی" گفت این سازمان در همکاری با "کمیته بین المللی نجات" (IRC) برای کودکان مناطق جنگ زده امکان آموزش فراهم می کند تا به آنها و خانواده های شان در مبارزه با اثرات تکان دهنده جنگ یاری دهد.
او می گوید این کار را از دو طریق انجام خواهند داد: "یک روش ارایه خدمات به طور مستقیم از طریق شخصی برای یک و نیم میلیون کودک آسیب دیده است. دیگری ایجاد برنامه های آموزشی جدید است که در دسترس ۹ میلیون و ۴۰۰ هزار کودک در سراسر عراق، اردن، لبنان و سوریه خواهد بود."

موسیقی

اجرای قطعاتی برای زنان در کنسرت گروه تال (تصویر6)
گروه موسیقی "تال" به سرپرستی فرج علیپور، ۲۱ اردیبهشت ماه در تهران کنسرت "گل و نی" را برگزار می کند. این کنسرت در برج میلاد با اجرای قطعاتی که برای زنان سروده شده، اجرا می شود.
در این کنسرت، زنان لر با لباسهای محلی و روسری لری (گل ونی) و در کنارشان مردان با انداختن گل و نی بر شانه ها در این مراسم شرکت می کنند .در این برنامه مسلم علیپور - خواننده - به همراه رضا ساکی و مجید پاپیزاده همراه با "گل و نی" در کنار گروه به اجرای برنامه خواهند پرداخت.

قطع برق شهر برای لغو یک کنسرت (تصویر7)
کنسرت گروه موسیقی بندری "لیان" به سرپرستی محسن شریفیان شامگاه شنبه یازدهم فروردین ماه در شهر "کلمه" در استان بوشهر، در حالی به روی صحنه رفت که از چند روز قبل امام جمعه این شهر و مقامات وابسته به وی دست به تحریک علیه برگزاری آن زده بودند.
حجت الاسلام مصلح گفته بود: "چرا باید به یک خارج نشین مجوز اجرای برنامه و موسیقی بدهیم؟ جوانان انقلابی شهرستان دشتستان اجازه برگزاری چنین مراسمی را نخواهند داد."
این اظهار نظر اگرچه منجر به برگزار نشدن این کنسرت نشد، ولی پس از گذشت ۲۰ دقیقه از اجرای موسیقی، علاوه بر قطع برق و اینترنت استادیوم محل برگزاری کنسرت، برق کل شهر "کلمه" نیز قطع شد. سپس برق بعد از نیم ساعت وصل شده ولی پس از دقایقی به محض ورود مجدد محسن شریفیان بر روى صحنه، دوباره قطع شد که در نهایت منجر به لغو کنسرت شد.
در این مراسم بیش از ۵ هزار نفر از استان بوشهر و استانهای مجاور حضور داشتند که با چراغهای خاموش در سالن مواجه شده و ناچار به ترک محل شدند.

شعر ماه:

سیاه چالم اما
دلم می خواست سیاره ی پریشانی باشم
بر مدار مادرم
وقتی کهکشانی را بر سر می کند و
از کوچه می گذرد ...

س.ق


(منابع: دویچه وله، صدای آمریکا، رادیو زمانه، رادیو فردا، جنگ خبر، بی بی سی، موسیقی ما)

منبع: نبردخلق شماره 397، شنبه اول اردیبهشت 1397 - 21 آوریل ۲۰۱8

ترس از ادامه نرمش قهرمانانه یعنی سقوط حقیرانه ..... زینت میرهاشمی.

ترس از ادامه نرمش قهرمانانه یعنی سقوط حقیرانه

زینت میرهاشمی

نمایش مسخره آتش زدن پرچم آمریکا همراه با مشتهای گره کرده در هوا و شعار مرگ بر آمریکا در مجلس ارتجاع در روز چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت، صحبتهای خامنه ای، روحانی و سرکردگان سپاه پاسداران، نمایی از آشفتگی و هراس از فروپاشی نظامی است که در دفاع از خود، ژست حمله و تهاجم می گیرد. آتش بازی در مجلس ارتجاع، اجرای فرمان ولی فقیه از طرف آتش به اختیاران است که در سال قبل گفته بود اگر آنها برجام را پاره کنند ما آتش می زنیم.
خامنه ای در واکنش به تصمیم ترامپ، شیادانه تلاش کرد که شکست برجام را به حساب باند حسن روحانی بنویسد. او مدعی شد که قبلا گفته است باید از رئیس جمهور قبلی آمریکا امضا گرفته شود و اضافه کرد که به آنها اعتمادی ندارد و حالا هم اعتمادی ندارد. اما در نهایت موضع حسن روحانی مبنی بر این که بدون آمریکا در برجام می ماند را تایید کرد.
ولی فقیه رژیم مدعی شد که در صحبتهای ترامپ دروغ فراوان وجود دارد و بر طبق مثل معروف؛ کی بود کی بود من نبودم، به روی خود نیاورد که او به تمامی پروسه رسیدن به قرارداد برجام نظارت داشته و همه تصمیمات با تایید او صورت گرفته و و از این به بعد هم هر تصمیمی با تایید او گرفته خواهد شد. بنابرین طلب کاری خامنه ای از باند مقابل شامل ترکیبی از دروغگویی و شیادی است. رژیمی که هیچ یک از قطعنامه های شورای امنیت ملل متحد، منجمله در مورد ممنوعیت ساخت موشک بالستیک را نپذیرفته و به آن عمل نکرده، اکنون از بدعهدی آمریکا شکوه می کند.
توافق برجام، برآمد سیاست مداراگری اتحاد اروپا و دولت قبلی آمریکا بود که پس از یک سلسله مذاکرات طولانی به سرانجام رسید و سرانجام روز سه شنبه ۱۸ اردیبهشت دولت آمریکا به وسیله ترامپ اعلام کرد که از این قرارداد خارج می شود. با توجه به این که دولت آمریکا در این قرارداد جایگاه ویژه ای دارد، وجود دولتهای اروپایی برای حفظ برجام بدون آمریکا، با فرض این که اروپا پایدار بماند، بدون شک برجامی نخواهد بود که انتظارات خامنه ای و روحانی را برآورده کند.

اگر چه برجام برای مدت محدودی نقش بازدارندگی برای دست یابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی داشت، اما همچنان بر بستر سیاست مماشات با رژیم پیش رفت و رژیم با استفاده از حُفره های آن، به مداخله سیاسی، نظامی و تروریستی در کشورهای دیگر و ساخت موشکهای بالستیک در طی دو سال گذشته ادامه داد و در این زمینه پیشرفتهایی بیش از برجام داشته و به فرض به بقای رژیم، پس از سال ۲۰۲۵ تمام عوامل لازم برای دستیابی سریعتر به سلاح اتمی را خواهد داشت. می توان تصور کرد که اگر رژیم به این مرحله برسد چه فاجعه ای در انتظار مردم ایران خواهد بود.
حرفهای خامنه ای نظر مردم ایران نیست و برجام بر خلاف حرفهای روحانی سودی برای مردم ایران نداشته است. با برجام و بدون برجام، با تحریم و بدون تحریم، زندگی و معیشت مردم روز به روز فاجعه بار تر شده و خواهد شد. طی سالهای دولت احمدی نژاد با وجود بی سابقه ترین درآمدهای ارزی، زندگی مردم روز به روز بدتر و سخت تر شد. طی دوسال گذشته که تحریمها از جانب اروپا برداشته شد و از جانب آمریکا تعلیق شده بود زندگی مردم باز هم فاجعه بارتر شد. دستاوردهای درآمدهای ارزی و برجام برای تقویت تروریسم و زرادخانه موشکی رژیم بوده است.
برآمد خروج آمریکا از برجام، تشدید تضادهای داخلی رژیم و رویارویی مردم با رژیم خواهد بود. آشفتگی ولی فقیه از پاره گی برجامی نیست که اتفاق افتاد بلکه هراس از چشم انداز این پاره گی است که شرایط برای قیامهای مردمی را بیشتر فراهم خواهد کرد.

پُشت ترامپ نمی توانید پنهان شوید؛ مسوول شُمایید..... منصور امان.

پُشت ترامپ نمی توانید پنهان شوید؛ مسوول شُمایید

منصور امان

تصمیم آقای ترامپ در باره خُروج آمریکا از توافُق هسته ای، نُقطه اوج مُوقت پروسه ای است که حاکمان جمهوری اسلامی به جریان انداخته و به نُقطه کنونی رساندند. آنها به این وسیله یک شانس مُهم برای کاهش بُحران در مُناسبات خارجی و یک امکان حیاتی برای بهبود شرایط وخیم زیست و معیشت مردُم ایران را برباد داده اند.

کناره گرفتن آمریکا از توافُق وین هر چیزی جُز یک رویداد اجتناب ناپذیر بود. حاکمان کشور برهم خوردن توافُق وین را چونان پازلی قطعه به قطعه کنار یکدیگر چیدند تا تصویر نگران کننده کنونی به دست آید. آنها پیمان هسته ای را چک سفیدی برای نقد کردن حسابهای منطقه ای خود پنداشتند و با آن به همین گونه نیز رفتار کردند و اینک آشکار می شود که این ارزیابی با یک پیچ تُند از کنار واقعیت و صحنه موجود گذشته است.

بی تردید از امروز رهبران و پایوران حُکومت برای ماله کشی بر مسوولیت خود در به شکست کشاندن فُرصت مُهم "برجام" و باخت آن در قُمار سوریه، یمن، حزب الله و موشک بالستیک، تمامی حجم تبلیغات خود را بر "بدعهدی آمریکا" و بدکرداری آقای ترامپ مُتمرکز خواهند کرد. این امر نه فقط برای گُمراه ساختن جامعه و برداشتن فشار آن از این زاویه از روی خود، بلکه و مُقدم بر آن برای رویارویی با آثار اقتصادی و اجتماعی برهم خوردن "برجام" و افکندن زندگی و معیشت جامعه به چاه یک تنش بین المللی جدید اهمیت می یابد.

امروز هیچ تصمیم سیاسی حُکومت که زندگی تک تک مردُم را زیر تاثیر بگیرد، بدون پیامد باقی نمی ماند. جامعه ایران نه ریاضت اقتصادی دیکته شده از جانب اشراف حُکومتی و نه تقسیم منابع ثروت کشور بر اساس "مصالح نظام" را می پذیرد. خیزشهای براندازانه دی ماه و اعتراضهای بی پایان پس از آن، شاهدی بر این واقعیت است.

از این رو، روشن است که مسوولان شکست توافُق وین بیش از آنکه از نتایج خارجی در اندیشه باشند، در هراس از واکُنش داخلی و تمایُل نداشتن بی گُفتُگوی مردم به پرداخت هزینه نابخردی و ماجراجوییهای حاکمان به سر می برند. انبوه توده ای که با "برجام" کورسویی از اُمید در زندگی سخت خویش یافته بود، اینک می تواند تمام خشم خویش از برباد داده شدن آنرا بر سر حُکومت بریزد. طبقات و قشرهای مُطالبه گر چشم انداز برآورده شدن نیازها و خواسته های شان را اندکی بیشتر رانده شده به دوردست می بینند و این فشاری است که سیل مُذاب سهمگین تری را از آتشفشان فعال شده جامعه به بیرون می ریزد.

آرشیو دغلکاری اتُمی، اسناد شکست گُروه پنج کشور است.....منصور امان.

آرشیو دغلکاری اتُمی، اسناد شکست گُروه پنج کشور است

منصور امان

اسناد افشا شده از پروژه نظامی اتُمی حاکمان ایران توسط اسراییل، چند واقعیت شناخته شده پیرامون رفتار و سبک کار آنها را یکبار دیگر و این بار با صراحت تمام به نمایش گذاشته است. پیش از آن اما به گونه نگران کننده ای آشکار ساخته که فعالیتهای موشکی و ماجراجوییهای منطقه ای رژیم جمهوری اسلامی تنها موضوعاتی نبوده اند که برای جوش دادن مُعامله اتُمی از دستور کار طرفهای خارجی مُلاها کنار گذاشته شده بودند.

براین اساس، چنین می نماید هنگامی که مُذاکره کنندگان آمریکایی و اُروپایی در آذر ماه ۱۳۹۴ بسته شدن پرونده ابعاد نظامی برنامه هسته ای مُلاها را اعلام کردند، فقط نیمی از حقیقت را گفته بودند. آنها بدین وسیله ظرفیت عملی و موجود رژیم جمهوری اسلامی برای ساخت جنگ افزار اتُمی را بیان می کردند؛ چیزی که توافُق هسته ای دستکم برای یک دوره آن را اسقاط کرده بود.

جنبه نظامی فعالیتهای هسته ای رژیم مُلاها اما زاویه مُهم تری نیز دارد و آن سووال پیرامون استعداد سیاسی و ظرفیت نرم افزاری ساختار قُدرت در جمهوری اسلامی برای حرکت در این جهت است. بدون داشتن پاسُخ این سووال، هر توافُقی، هر چه قدر لازم و به هر میزان مُفید، در انتها ناکافی و ناپایدار خواهد بود.

به این پُرسش کلیدی، شفاف سازی گذشته برنامه مخفی آن و تعقیب رد پاهایی که به وین و ژنو ختم می شدند، پاسُخ می دهد. اقدام مزبور می توانست روشن کند که مُستقل از نوع دانش و مساله سخت افزار، پروژه سیاسی که این برنامه را به جلو رانده، برای آن پوشش تهیه می کرده و امکانات فراهم می آورده، چه سطح و کُدام جایگاه را در دستگاه سیاسی مُلاها دارد و به چه جهتی روان است.

تامین چنین پیش شرطی گرد میز مُذاکره، به معنای بازی با کارتهای باز است که به نوبه خود نتیجه مُذاکرات را نیز شفاف، واقعی و پیش بینی پذیر می سازد. اما چنین می نماید که اشتیاق به کسب دستاوردهای فوری و همزمان مُحاسبه غلط از مقاصد جناحهای قُدرت در رژیم حاکم بر ایران، این شرط تعیین کننده را زیر فرش جارو کرده باشد.

اسنادی که گوشه ای از آن مُنتشر گردیده، نه فقط کارایی و مکانیزم عمل آژانس انرژی اتُمی به عُنوان اُرگان و بازوی بازرسی و نظارت را زیر سووال می برد، بلکه مُذاکره کنندگان گروه پنج کشور که آشکارا اراده سیاسی خود را به آن دیکته کرده اند را نیز در تنگنا قرار می دهد.

جالب اینجا است که مسوولین این مُماشات پُر خطر، امروز در واکُنش به برملا شدن آن، اسناد یاد شده را شاهدی بر موفقیت خود در جلوگیری از برنامه نظامی اتُمی مُلاها مُعرفی می کنند. این در حالی است که آنچه که آنان نشان می دهند، نیمه پُر لیوان است. نیم دیگر این حقیقت است که آنها در مساله روشن سازی وجوه نظامی برنامه اتُمی رژیم مُلاها شکست خورده اند و به این وسیله تهدید دستیابی رژیم جمهوری اسلامی به جنگ افزار کُشتار جمعی را همچون شمشیر داموکلس بر فراز خاورمیانه و فراتر از آن حفظ کرده اند.

چه، وجود آرشیو مخفی حاکمان جمهوری اسلامی، بیان کننده سُخن روشنی پیرامون فریبکاری آنان است: آنها در باره اهداف و فعالیتهای اتُمی خود به گروه پنج کشور و به آژانس بین المللی انرژی اتُمی دُروغ گفته اند. به همین گونه تاکید رهبر این رژیم در باره "حرام" شمُردن سلاح هسته ای و رد آن با استدلال مذهبی، دُروغ دیگری بیش نبوده است. حدس این که چرا آقای خامنه ای، روحانی و ظریف در این باره متوسل به دُروغگویی شده اند، کار زیاد مُشکلی نباید باشد.

اسناد افشا شده، دلیل دیگری بر ضرورت فشار بیشتر بر رژیم جمهوری اسلامی، بیرون کشیدن ابزارهای ماجراجویی از دست آن و برچیدن تام و تمام زمینه و پایه هایش است. سیر رویدادهای جاری پیرامون "برجام" نشان خواهد داد که آیا طرفهای خارجی مُلاها به بُحرانهای دایمی و ساخته و پرداخته آنها به مثابه یک کُلیت واحد و استراتژی سیاسی می نگرند یا همچون گذشته چالشهای مُجرد و مقطعی!

دخالت در مراکش، یک پرونده دیگر....زینت میرهاشمی.

دخالت در مراکش، یک پرونده دیگر

زینت میرهاشمی

صحبتهای وزیر کشور لبنان در آستانه انتخابات پارلمانی این کشور و قطع رابطه مراکش با رژیم و اضافه شدن این کشور به لیست کشورهای عربی که ارتباط شان با رژیم ولایت فقیه را به دلیل نگرانی از دخالتهای تروریستی قطع کرده اند، برآمد دخالتهای بی قد و قواره جمهوری اسلامی در کشورهای عربی است که شریعتمداری مدیر مسئول کیهان،جریده ولی فقیه، آن را در سخن پراکنی خود در روز ادینه ۱۴ اردیبهشت به تصویر کشید.
انتخابات پارلمانی لبنان قرار است در روز یکشنبه ۱۶ اردیبهشت برگزار شود. انتخابات در جایی که حزب الله لبنان با سرمایه های کلان و پر ریخت و پاش حاکمان ایران در بی آینده کردن آن نقش دارد، قرار است برگزار شود و وزیر کشور لبنان، «نهاد المشنوق» در مورد دخالتهای رژیم ولایت فقیه در انتخابات پارلمانی هشدار داده است. وی گفت:«بیروت با تمام تاریخش، شهری عربی است و ایرانیها [رژیم ایران] نمی توانند مانند آنچه در رابطه با دمشق، بغداد و صنعا انجام دادند بر بیروت نیز دست اندازی کنند.»
در حالی که گلوی رژیم در هنگامه تعیین تکلیف برجام از سوی آمریکا و غربیها بیشتر فشرده می شود و چشم انداز روشنی برای پایوران رژیم بابت کاهش فشار یا تحریم نیست و اتفاق همگانی برای قطع دخالتهای تروریستی رژیم در کشورهای عربی در پیش رو است، قطع رابطه مراکش به دلیل دخالت رژیم در این کشور، کفه ترازوی قطع سرپنجه های رژیم در کشورهای دیگر را قوی تر کرد. مراکش پند وزیر کشور لبنان را به گوش گرفته و قبل از این که رباط تبدیل به حیات خلوت بنیادگرایان جمهوری اسلامی شود، رابطه اش را قطع کرد.
شریعتمداری اعلام کرده که رژیم با دخالتهایش در منطقه ضمن کاهش نفوذ غربیها «حاکمان دست نشانده آنها در غرب آسیا نیز به گروگانهایی در دست ما تبدیل شده اند.» وی از سفت بودن جای پای رژیم در این کشورها اطمینان می دهد و به همگی شان اعلام می کند که «فریب قمپزهای آمریکا و متحدانش را » نخورند. پاسدار شریعتمداری قبل از شروع هر جنگی، تصویر جنگی را ترسیم کرده که رژیم فاتح آن است. این هم قمپز در کردن پاسدار شریعتمداری نماینده بیت ارتجاع در کیهان.

نامه رامین حسین پناهی:...بە کسانی کە دوستشان دارم .

‍ 🔵 📣نامه رامین حسین پناهی:
بە کسانی کە دوستشان دارم
رامین حسین پناهی
نمی‌دانم از کجا شروع کنم، از کشتە‌شدن اشرف یا از حکم اعدام برادر بزرگمان انور حسین‌پناهی، شکستە‌شدن هر روزەی قامت پدر و اشکهای بی پایان مادرم. از خواهران داغدیدە و سایەی ترس و نگرانی کە هر روز و هر ساعت در تک تک لحظاتی کە تنها یا دور هم بودیم، بگویم. دست سرنوشت و تقدیر، من را در مکان و شرایط قرار دادە کە روزی برادر بزرگم انور حسین پناهی، آن را تجربە کرد. شاید ادامەی حرفهایم از اینجا کمی راحتتر است برای اینکە با افشین، برادری کە از من بزرگتر است و با هم در یک زندان هستیم، این نامە را می‌نویسم. افشین بە هشت سال و نیم زندان محکوم شدە است و در انتظار پایان حکم و بازگشت بە خانە است و من هم بە #اعدام محکوم و ممنوع الملاقات شدەام و نمی‌دانم کە بعدها چە می‌شود. بیش از هر چیز و هر کس بە قلب داغدیدە و حسرت‌های مادرم فکر می‌کنم از اینکە چگونە این روزها را تحمل کردە است یا تحمل می‌کند.
زمانی بە این فکر می‌کردم کە این همە رنج و این همە ترس از کجا می‌آید و دلیل واقعی ظلمی کە بە خانوادەی من روا می‌رود چیست. امروز و همەی روزها و لحظاتی تلخی کە از همان نوجوانی تجربە کردەام بیش از پیش جواب روشن این سوالات را می‌دهند؛ همیشە دوست داشتەایم با کسانی کە می‌شناسیم، با همسایەها، با افراد جامعە و مردمی کە با آنها در مکانی کە زندگی کردەایم صمیمی باشیم و احساس نزدیکی کنیم و در خوشی و ناخوشی در کنار هم باشیم. امروز فکر می‌کنم این درسها را پیش از هر کسی از مادر و پدرم یاد گرفتەام. چرا باید کارگران اینگونە زندگی کنند؟ چرا باید کودکان کار کنند و رنج بکشند؟ چرا باید زنان و مادرانمان این همە رنج و مرارت تبعیض را تحمل کنند؟ چرا مکانی کە در آن زندگی می‌کنیم و در آنجا بزرگ شدەایم آتش بگیرد و آلودە شود؟ و چرا نباید همەی ما آزاد باشیم و در کنار هم آزادی را تجربە کنیم؟
کم نیستند کسانی کە این سوالها را با صدای بلند کردە و بە جرمهای گوناگون محکوم شدەاند: محاربە، ضد انقلاب، وابستە بە گروەهای تروریستی، شبکەهای جاسوسی استکبار و عضویت در گروەهای معاند. من هم یکی از همان کسانی هستم کە در جستجوی جواب این سوالها بودەام و تلاش کردەام کە برای تک تک سوالاتی کە داشتەام پاسخی درخور بیابم از طریق دفاع از فعالیت مدنی و سیاسی، زیست محیطی، حقوق بشری، دفاع از حقوق کودکان، زنان و کارگران و تمامی کسانی کە همدل و همدرد بودەایم.
امروز بیش از هر روز دیگر از این صمیمیت و دوست‌داشتن و عشق بە مردم لذت می‌برم و از اینکە در کنارشان هستم احساس غرور می‌کنم. اینکە لحظات سخت هشت سال و نیم حبس افشین را می‌بینم بغض گلویم را می‌گیرد اما با وجود اینکە انتظار حکم اعدام، لحظات دردآوریست اما ارزش و غرور ایستادن در کنار مردمی کە آنها را دوست دارم، طبیعتی کە در آن زندگی کردەام و کارگرانی کە با آنها کار کردەام، از رنج این لحظات می‌کاهد و بە من، افشین و خانوادەام غرور می‌بخشد. برایتان می‌نویسم. 🆔 @NedayeAzadii
رامین حسین پناهی

از بانه تا تهران، رژیم از تجمع مردم وحشت دارد.....زینت میرهاشمی.

از بانه تا تهران، رژیم از تجمع مردم وحشت دارد

زینت میرهاشمی

مردم بانه اعلام کرده اند تا رسیدن به خواسته های شان به اعتصاب و اعتراض ادامه خواهند داد. بیش از سه هفته است که مغازه داران بانه در اعتراض به بسته شدن مرزها، مغازه های خود را بسته و دست به اعتصاب زده اند.
در حالی که مردم شهرهای مرزی علاوه بر تحمیل تبعیض و بی عدالتی از بیکاری و فقر رنج می برند، طرحهایی که از طرف پایوران رژیم در این مناطق بدون در نظر گرفتن زندگی مردم و بدون ایجاد زیرساختهای توسعه اقتصادی و ایجاد شغل عملی می شود، در تضاد با مناقع مردم این مناطق قرار می گیرد. طرح ساماندهی مبادلات مرزی و بسته شدن مرزها، در عمل بسته شدن کوره راههای مبادلات مرزی شده است. این سیاست همانند تمامی عملکردهای رژیم، فشار به تهیدستان برای فرار قاچاقچیان دانه درشت است. در حالی که بنا به داده های آماری رژیم، سالانه بیش از ۲۵ میلیارد دلار کالای قاچاق وارد ایران می شود، بستن مرزها و قطع راههای نان درآوردن کولبران، باز گذاشتن دست بیشتر مافیای واردات و دانه درشتها برای قاچاق کالا است. بر اساس خبرهای منتشر شده، روز چهارشنبه ۱۲ اردیبهشت، رژیم ماموران سرکوبگر و ضد شورش را برای شکستن اعتصاب و باز کردن مغازه ها به بانه گسیل کرده است.
در رویدادی دیگر همایشهای مستقل کارگری در روز جهانی کارگر (اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت) در تهران و چندین شهر دیگر منجمله سنندج مریوان و سقر، بار دیگر سیاست ضد کارگری رژیم از یک سو و وحدت و درد مشترک کارگران را در کف خیابان به نمایش گذاشت. علیرغم عدم اجازه از طرف حکومت به برگزارکنندگان جشن روز کارگر، گردهمایی کارگران با شعارهای مشخص و قطعنامه پایانی راهپیمایی، قدرت کارکران و مزدبگیرانی را به نمایش گذاشت که برای رسیدن به خواسته های شان جدی بوده و برای به چالش کشیدن سیاسیتهای ضد کارگری رژیم اجتیاج به احازه ندارند. یورش لباس شخصیهای رژیم به همایش کارگری در شهر سقز و یورش آتش به اختیاران ولی فقیه به گردهماییهای کارگری در تهران، بار دیگر هراس رژیم از یگانگی و وحدت نیروهای کار با جنبشهای دیگر ضد دیکتاتوری و به ویژه به سطح آمدن خواسته های عادلانه در کف خبابان را نشان داد.